Z Tomaszem Plutą, fotografem z zamiłowaniem do kobiet o ognistych włosach, rozmawia Photo-Zone.pl

Tomasz Pluta, rocznik 1985, mieszka i pracuje w Krakowie. Fotograf, doświadczenie zdobywał głownie na podstawie własnych projektów i nauki metodą prób i błędów. Jednymi z jego największych osiągnięć są:

I miejsce w konkursie zespołowym wraz z modelką, wizażystką, fryzjerką oraz stylistką na I międzynarodowym festiwalu mody http://www.neo-fashion-jamboree.com/dreamteam.html zwieńczone publikacją zdjęć w grudniowym magazynie Foto.

Publikacja jego zdjęcia jako okładki powieści (http://www.elle.it/Entertainment/Libri/L-estate-francese) przez jedno z największych europejskich wydawnictw

Na swojej stronie pisze o sobie: Urodzony i zamieszkały w Krakowie, z którym jestem związany emocjonalnie, artystycznie i zawodowo. W swojej pracy kieruję się perfekcjonizmem i nietuzinkowością nie pozostawiając w swoich pracach miejsca na trywialność, przypadek i bezsensowność. Fascynuje mnie moda ze światowych wybiegów, oryginalna uroda kobiet z której można czerpać niekończące się inspiracje, piegi, rude włosy i wszystko, co niekoniecznie mieści się we współczesnych kanonach piękna. Koncentruję się na tym by robić swoje i robić to jak najlepiej.

PZ: Podstawowe pytanie, kiedy zaczął Pan fotografować?  Co sprawiło, że fotografia zajęła tak ważne miejsce w Pańskim życiu?

TP: fotografować zacząłem w połowie liceum czyli jakieś 10 lat temu, tyle że wtedy było to głównie uwiecznianie górskich wycieczek oraz krakowskich krajobrazów. Poprzez aparat mogę zmieniać rzeczywistość bo zatrzymana chwila nie wygląda tak samo jak okiem ludzkim. Poza tym sprawia mi najwięcej przyjemności ze wszystkich rzeczy.

PZ: Jaki typ fotografii najbardziej Pana  pociąga?

TP: obecnie staram się wyspecjalizować w fotografii mody i właśnie w tej dziedzinie najbardziej zależy mi na ciekawych efektach, co więcej moda daje mi najwięcej satysfakcji. Z drugiej  jednak strony bardzo pociąga mnie robienie zdjęć przede wszystkim techniką analogową, zdjęć momentów nie jak z magazynów ale takich zwykłych i niedopracowanych przez osoby trzecie.

PZ: Podczas robienia zdjęć strzela Pan seriami jak z karabinu maszynowego, czy raczej zachowuje się jak wytrawny snajper?

TP: To zależy ...Przy sesjach komercyjnych, gdy mam przyjemność współpracować z doświadczoną modelką, strzelam jak karabin. Natomiast kiedy mam w aparacie rolkę filmu z 12 klatkami muszę zastanowić się chwilę nad każdym ujęciem.

PZ: Ile z końcowego efektu zdjęcia zależy Pana zdaniem od fotografa a ile od późniejszej obróbki? Ile czasu poświęca Pan na postprocessing? Jakie metody pan stosuje? Ma Pan swoje schematy i ulubione metody obróbki zdjęć czy kieruję się Pan intuicją?

TP: Moim zdaniem najważniejszy jest moment robienia zdjęcia. Im więcej jest dograne na początku tym mniej obróbki trzeba wprowadzać później. Przy postprocessingu stosuję zwykle te same schematy na początku a resztę dostosowuje do charakterystyki danego zdjęcia. Zdjęcia analogowe skanuję a potem ewentualnie poprawiam jasność czy kontrast. Tak ja wspomniałem wcześniej, im przygotowane zdjęcie tym mniej czasu w programie graficznym.

PZ: Jak znajduje Pan swoich modeli i czym kieruje się Pan przy ich wyborze?

TP: przy sesjach komercyjnych zazwyczaj to klient wybiera modelki  do swoich projektów -kieruję się swoim indywidualnym gustem. Ja osobiście lubię dziewczyny z ciekawymi rysami twarzy, naturalnie rude i wysokie, ale nie łatwo o takie.

PZ: Czy jest Pan zwolennikiem głęboko przemyślanych kadrów, czy raczej woli Pan spontaniczne ujęcia?

TP: staram się zastanowić nad kadrem ale z doświadczenia już wiem, że ta najciekawsze kadry udało mi się uchwycić spontanicznie.  Planowanie i reżyserowanie zdjęcia wcale nie gwarantuje fotografii, która zapadnie w pamięć i będzie cieszyć przez lata.

PZ: Czy wyborze tych najlepszych ujęć z sesji bierze Pan pod uwagę opinię innych osób (modela, wizażystki, grafika)?

TP: tylko jeżeli sam mam problem z wyborem.

PZ: W czym tkwi, Pańskim zdaniem tajemnica dobrego zdjęcia?

TP: w umiejętności dobrania odpowiedniego sprzętu a przede wszystkim dobrania dobrego światła oraz w złapaniu dobrego porozumienia z modelką.

PZ: Czy fotografia to rzemiosło czy sztuka? Czy można zostać dobrym fotografem tylko i wyłącznie szlifując swój warsztat czy trzeba mieć jeszcze "to coś" bez czego nie da się robić naprawdę dobrych zdjęć?

TP: to chyba zależy kto do czego dąży. Wg mnie fotografia mieści się pomiędzy rzemiosłem ,a sztuką ale z małym przechyłem w stronę sztuki, która rządzi się swoimi dziwnymi prawami. Dlatego ciężko powiedzieć czasem co jest dobre, a co złe. Dla mnie dobre zdjęcie to to, które w danym momencie mnie się podoba, po jakimś czasie jednak okazuje się że wcale nie jest tak dobre ,dlatego że moje umiejętności trochę wzrosły. Jak to mówią ilu ludzi tyle gustów. Sądzę, że nie trzeba mieć tego czegoś żeby robić zdjęcia ,które pewnej grupie ludzi się spodobają. Ważne żeby być z siebie zadowolonym.

PZ: Z jakim z żyjących lub nieżyjących fotografów chciałby Pan porozmawiać lub nawiązać ewentualną współprace? Czyje prace są dla Pana natchnieniem?

TP: najbardziej inspirujący są dla mnie fotografowie, których znam  osobiście albo chociaż, których prace są mi znane. Mamy kontakt wirtualny, więc mogę ich podziwiać i prosić o ewentualne rady.

PZ: A jakieś konkrety?

TZ: Na chwilę obecną najbardziej fascynują mnie zdjęcia Marcina Twardowskiego, uważam je za bardzo indywidualne i rozpoznawalne. Wydaje mi się ,że prace Marcina odzwierciedlają poniekąd jego charakter i usposobienie , dlatego są takie niesamowite .

PZ: Jak rozwijał się Pański fotograficzny ekwipunek i na czym pracuje Pan obecnie?

TP: pierwszy aparat ot canonet ql-19, dalmierzowy mały canon 35mm. Po paru latach przesiadłem się na cyfrową lustrzankę canon 400D, międzyczasie sprawiłem sobie średnioformatowegoKieva 88 a ostatni mój aparat to canon 5D mkII. Ale od czasu do czasu zdjęcia robię też małoobrazkowym canonem T50 oraz polaroidem sx-70.

PZ:  Widziałem niesamowite zdjęcia wykonane Canonem 300D i zupełne kicze robione jedynkami? Czy sprzęt ma w ogóle znaczenie?

TP: sama puszka ma znaczenie tylko przy warunkach oświetleniowych bo np. kiedy trzeba sfotografować ciemną scenę ślubną w kościele 300D nie ma szans przy jedynce zaś w większości warunków liczy się to co ma się w głowie. Oczywiście ważny jest też dobór szkieł do danej sceny. Dobre zdjęcia ma być wg mnie przyjazne w odbiorze a nie jakościowo idealne.

PZ: Wykonuje Pan też fotografię ślubną? nie cieszy się ona zbytnim uznaniem wśród artystów nosząc niechlubne miano rzemiosła a nie sztuki.

TP: tak, zdjęcia ślubne stanowią jednak mniejszą część tego co robię. Zgadza się w większości przypadków są zwykle mniej lub bardziej ładne reporterskie zdjęcia ale widziałem takie relacja ze ślubów, które zasługują na miano sztuki.

PZ: Jak to jest z tą fotografią analogową? Czy faktycznie ma ona w sobie coś zniewalającego i tajemniczego czy to tylko moda?

TP: moda na pewno, ale to widać również po innych dziedzinach. Wraca się do tego co było parę dekad temu. Pewne jest jednak to, że fotografia analogowa daje nam efekty zupełnie inne niż cyfrowa, takie których nie da się osiągnąć aparatem cyfrowym, nawet po obróbce. Niestety tylko pewna część ludzi widzi w tym coś zniewalającego i tajemniczego.

PZ: Nad czym aktualnie Pan pracuje i kiedy można będzie zobaczyć tego efekty?

TP: Na chwilę obecną próbuję zmierzyć się z aktami ale efekty będzie można zobaczyć dopiero jeśli uznam, że są zadowalające.

PZ: Dlaczego Pana zdaniem większość fotografów w końcu trafia na akt? Mówi się, że to najtrudniejsza z dziedzin fotografii? Czy to wyzwanie, zrobić dobry akt? Czy może to męska pogoń za erotyzmem? (ale co wtedy robią kobiety fotografując rozebrane kobiety?)

TP: ciężko mi odpowiedzieć na to pytanie .Są różni fotografowie. Widziałem takich, którzy zaczynają od aktu i są tacy którzy nigdy do niego nie trafiają. W każdej dziedzinie zrobienie dobrego, ciekawego czy przykuwającego oko zdjęcia to wyzwanie.

PZ: Pańskie motto i wskazówka dla "młodszego pokolenia" fotografów?

TP: sam jestem z tego młodszego pokolenia i dopiero się uczę. O wskazówki trzeba pytać tych bardziej doświadczonych.

PZ: Proszę nie być takim skromnym. Ma Pan już całkiem pokaźny dorobek fotograficzny więc myślę, że przez startujących amatorów fotografii  może Pan już być śmiało uważany za fotograficznego guru.

Są jakieś przetarte ścieżki którymi każdy nowicjusz powinien się poruszać? Warto zapisywać się na kursy fotografii, pan przecież skończył jeden z takich kursów, czy lepiej oddać się w ręce intuicji i po prostu eksperymentować?

TP: wg mnie najlepiej poczytać o podstawowych zasadach fotografii ze starych podręczników. Na ich podstawie można  poznać jak to wszystko działa, spróbować zastosować tą wiedzę w praktyce.
W dzisiejszych czasach jest to łatwiejsze. Każdy ma dostęp do aparatów cyfrowych, których zaletą  jest to ,że mamy prawie nieograniczoną możliwość prób. Kursy też są przydatne ,ponieważ ciężko wszystkiego dowiedzieć się samemu. Istnieją zależności ,które dopiero stają się jasne po wytłumaczeniu przez fachową osobę. Ja byłem jedynie na jednodniowych warsztatach pokazujących jak pracować z modelką, całej reszty dowiedziałem się z książek i z ćwiczeń.

PZ: Dziękujemy za rozmowę

Zapraszamy też do odwiedzenia stron internetowych tomaszpluta.com oraz http://www.flickr.com/photos/luxogram/ gdzie prezentuje tylko prace analogowe.